Home > Onderwijs, Uncategorized > De prijs voor schakelprogramma’s moet omhoog

De prijs voor schakelprogramma’s moet omhoog

Ik ben geen fan van “Kwaliteit in Verscheidenheid” (KiV), de vergaarbak van politiek correcte maatregelen in het hoger onderwijs die Minister Bussemaker deze zomer door de kamer wist te loodsen. In een eerdere blog heb ik me kwaad gemaakt over de vrijblijvende vormgeving van de studiekeuzeactiviteiten die universiteiten aan scholieren moeten gaan aanbieden. Hieronder gaat het over Bussemaker’s prijsingreep op de markt voor schakelprogramma’s.

Wat is er aan de hand? Studenten met een HBO bachelor missen de kennis en academische vaardigheden om rechtstreeks door te stromen naar een WO master. Vandaar dat universiteiten al sinds jaar en dag schakelprogramma’s aanbieden om HBO afgestudeerden voor te bereiden op een academische masteropleiding.

In KiV wordt een nieuwe tariefstructuur voor HBO-WO schakelprogramma’s vastgelegd. De wet verplicht universiteiten om voor schakelprogramma’s tot 30 studiepunten maximaal een proportioneel gedeelte van het wettelijk tarief (dit jaar € 1835) te vragen. Voor grotere schakelprogramma’s kan het gedeelte boven de 30 studiepunten worden afgerekend voor maximaal twee keer het wettelijk tarief. Voor een schakelprogramma van 60 studiepunten kan de universiteit dus maximaal € 2752,50 rekenen. Aangezien het schakelonderwijs niet door de minister wordt bekostigd en er – in ieder geval aan de EUR – € 1835 door het College van Bestuur wordt afgeroomd om de overhead te betalen, resteert voor de opleiding het luttele bedrag van € 917,50 om aan een schakelstudent een jaar lang onderwijs te geven. Een verlieslatend schijntje.

De studentenorganisaties ISO en LSVb reageerden enthousiast op de prijsingreep. Ze stoorden zich aan de wildgroei van naar hun mening te hoge schakeltarieven. Maar het is de vraag of deze ingreep echt in het belang van de schakelstudent is. Het standaardvoorbeeld over maximumprijzen gaat over gereguleerde huren in New York (te vinden in menig inleidend studieboek micro-economie, maar binnen studentenorganisaties zijn helaas zelden studenten economie actief). Op de korte termijn oogt het sympathiek om de huurder te beschermen tegen huurstijgingen. De negatieve gevolgen komen later aan het licht, wanneer blijkt dat woningen niet meer worden onderhouden of aan het huuraanbod worden onttrokken. Dan kan de huur wel laag zijn, maar is er geen woning meer te vinden.

Gaat iets dergelijks ook gebeuren bij de schakelprogramma’s? Ik denk het wel. Het wordt steeds onaantrekkelijker om HBO schakelprogramma’s aan te bieden. Het levert de opleiding weinig op en het kost veel moeite om HBO studenten naar het gewenste academische eindniveau te brengen. Gemiddeld genomen heeft een HBO student bijvoorbeeld meer scriptiebegeleiding nodig dan een WO student. De kwaliteitszorg is bovendien zo streng geworden dat opleidingen zich geen kwaliteitsrisico’s meer kunnen veroorloven. En die risico’s zijn groter bij studenten die instromen vanuit het HBO. Voor universiteiten die internationaal willen opereren en streven naar de academische top, is de schakelpopulatie ook strategisch oninteressant. Kortom, het ligt voor de hand dat opleidingen zullen overwegen om dan maar geen schakelprogramma’s meer aan te bieden.

Als de politiek toch van mening is dat de HBO-WO doorstroomroute in stand moet blijven, dan kan de rekening daarvoor niet eenzijdig bij de opleiding worden gelegd. De schakelstudent of de minister zal in de buidel moeten tasten. Voor niets gaat de zon op.

Advertenties
Categorieën:Onderwijs, Uncategorized
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s