Home > Europese schuldencrisis, Uncategorized > Japan: schrikbeeld of rolmodel?

Japan: schrikbeeld of rolmodel?

In haar Overzicht Financiële Stabiliteit (voorjaar 2012) wijst DNB op het gevaar van een langere periode van lage groei en bespreekt zij de parallellen met Japan. Zijn er voor Europa lessen uit de Japanse ervaringen te trekken, om te voorkomen dat “het risico opdoemt dat ook Europa een ‘verloren decennium’ van lage groei tegemoet gaat” (p. 15)? Nu denk ik dat de Grieken, Ieren, Portugezen en Spanjaarden blind zouden tekenen voor een verloren decennium van lage groei, in plaats van de economische implosie die ze nu meemaken. Het is dus nog maar de vraag of we de Japanse ervaring wel zo negatief moeten kwalificeren als DNB doet.

DNB maakt ook een aantal zuinige opmerkingen over het Japanse begrotingsbeleid: “Via begrotingsbeleid kon de Japanse overheid de economie nog enigszins steunen, maar de staatsschuld liep daardoor fors op” (p. 15) en “De Japanse ervaring toont tot slot dat het stimuleren van de economie via begrotingsbeleid geen uitweg biedt uit een situatie van structureel lage groei” (p. 16). Ook hier zijn de kwalificaties veel te negatief. De understatement “nog enigszins steunen” doet geen recht aan de cruciale rol die het Japanse begrotingsbeleid heeft gespeeld bij het opvangen van de balansrecessie. Japan-specialist Richard Koo schrijft hierover:

“Although this fiscal action increased government debt by 460 trillion yen or 92 percent of GDP during the 1990–2005 period, the amount of GDP preserved by fiscal action compared with a depression scenario was far greater. For example, if we assume, rather optimistically, that without government action Japanese GDP would have returned to the pre-bubble level of 1985, the difference between this hypothetical GDP and actual GDP would be over 2,000 trillion yen for the 15-year period. In other words, Japan spent 460 trillion yen to buy 2,000 trillion yen of GDP, making it a tremendous bargain.”

Paul Krugman maakte dit weekend hetzelfde punt in de FT:

“What we thought was that Japan was a cautionary tale. It has turned into Japan as almost a role model. They never had as big a slump as we have had. They managed to have growing per capita income through most of what we call their ‘lost decade’. My running joke is that the group of us who were worried about Japan a dozen years ago ought to go to Tokyo and apologise to the emperor. We’ve done worse than they ever did. When people ask: might we become Japan? I say: I wish we could become Japan.”

De les uit de Japanse ervaring is dat zolang de private sector bezig is met balansherstel, er een taak voor de overheid ligt om de vraag op peil te houden. Een simultane deleveraging van zowel de private als de publieke sector, zoals nu in Ierland en Spanje, verdiept de economische neergang en moet dan ook worden vermeden. Maar dat is een les die centrale bankiers niet willen horen.

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s