Home > Banken, Europese schuldencrisis > Gevraagd: een voorschot van onze banken

Gevraagd: een voorschot van onze banken

Bezuinigen versus hervormingen, voor deze keuze lijkt het kabinet na publicatie van de CPB-cijfers te staan. De meeste economen waarschuwen tegen al te botte bezuinigingen en/of lastenverzwaringen midden in een recessie, vanwege het bekende procyclische effect. Dus is de hoop gevestigd op economische hervormingen die zich vertalen in een hogere groei en een verbetering van de overheidsfinancien.

Het vaakst worden in dit verband de woningmarkt (hypotheekrenteaftrek), de arbeidsmarkt (ontslagrecht) en de vergrijzing (aow- en pensioenleeftijd) genoemd. Hoe zinvol hervormingen op deze terreinen ook zijn, je moet wel een rasoptimist zijn om hier een snel positief effect op de economie van te verwachten. Helderheid verschaffen over de keuzes die het kabinet wil maken op deze belangrijke dossiers vertaalt zich niet automatisch in een groter consumentenvertrouwen. Voor alle drie de dossiers geldt immers dat hervormingen oude zekerheden ondermijnen. Een rationele reactie van de consument zou zijn om dan maar meer te sparen in plaats van te besteden. En een zwakke groei van de consumentenbestedingen is nu juist de reden waarom de door het CPB voorspelde groei zo zwak blijft.

De puzzel blijft dus om de overheidsfinancien in het gareel te krijgen zonder de koopkracht en het consumentenvertrouwen al te zeer te schaden. Ik zou voor de oplossing toch nog eens goed naar het woningmarktdossier kijken. Er circuleren inmiddels diverse plannen om de hypotheekrenteaftrek te hervormen, zodat de perverse prikkel tot schuldopbouw die in het huidige stelsel zit wordt aangepakt. Helaas leveren deze voorstellen geen snel geld op voor de schatkist, omdat er terecht een zeer lange overgangsperiode voor de huizenbezitter wordt ingebouwd. Maar wat we wel eens vergeten is dat een groot deel van het belastingvoordeel niet bij de huizenbezitter, maar bij de banken terecht is gekomen (en nog steeds komt). De banken hebben jarenlang geprofiteerd van hypotheekconstructies waarop niet werd afgelost, zodat de rentemarge bleef doortikken in de winstcijfers. Daarnaast werd flink verdiend op de bijbehorende verzekeringsproducten. Inmiddels is na het rampjaar 2008 de winstgevendheid van de banken weer snel hersteld. Nederlandse banken maakten in 2011 tussen de € 8 en 9 miljard winst. Met dank aan de overheid, die de sector in 2008/2009 overeind heeft gehouden en nog steeds spekt met de hypotheekrenteaftrek. Een langdurig overgangsregime voor een hervorming van de hypotheekrenteaftrek heeft dus als nadeel dat het de subsidie aan de banken onnodig lang in stand houdt. Maar de overheid kan natuurlijk een voorschot nemen en nu al iets terugvragen van de banken. De miezerige bankenbelasting van De Jager (een paar honderd miljoen) is volstrekt ontoereikend. Waar de banken zo’n negatieve rol hebben gespeeld in de kredietcrisis en de overheid nu het water aan de lippen staat is een substantiele winstafroming van de financiele sector volstrekt legitiem. Hier zijn zeker een paar miljard euro te halen.

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. 18 april 2012 om 9:46 am

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s