Home > Banken, Europese schuldencrisis > Toenemende complexiteit

Toenemende complexiteit

Mooi stuk in de FT van vandaag van Martin Wolf, waarin hij zich achter de visie van Paul de Grauwe schaart. Helemaal mee eens. Helaas kiezen de regeringsleiders nu de route van de toenemende complexiteit. Alles wordt uit de kast gehaald (EFSF als verzekeraar, SPV’s met extern geld, al dan niet via het IMF; onderhandelingen met banken). Een lichtpuntje is dat Draghi het opkoopprogramma niet zal stopzetten.

Uiteindelijk zullen de financiele markten toch een antwoord willen krijgen op de hamvraag : is de staatsschuld van de eurolanden een risicovolle schuld in een buitenlandse valuta of een risicovrije schuld in een binnenlandse valuta? In het eerste geval staat er geen centrale bank als lender of last resort klaar; in het laatste geval wel. Het Verdrag van Maastricht gaat uit van de eerste visie. Helaas is het bankentoezicht altijd uitgegaan van de tweede visie (banken mochten immers onbeperkt in de eigen staatsschuld beleggen). Met als consequentie dat Griekenland ons al bijna twee jaar lang kan gijzelen. En als een klein landje als Griekenland ons kan gijzelen, dan kan Italie dat zeker.

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s