Home > Europese schuldencrisis > Overmacht of onwil?

Overmacht of onwil?

Griekenland zorgt nu ook voor verdeeldheid binnen de VVD. Frits Bolkestein denkt dat het land beter af is buiten de eurozone. Gerrit Zalm benadrukt juist het belang van de integriteit van de eurozone en vreest voor een domino-effect als Griekenland zou gaan.

De economische casus voor een Griekse exit is zwak. Een devaluatie kan ook worden bereikt binnen een muntunie (gewoon de lonen en prijzen verlagen). Herinvoering van de drachme lost het schuldenprobleem niet op (integendeel!) en is bovendien riskant voor het Griekse financiele systeem. Maar bovenal zal een nieuwe drachme het einde betekenen van het hervormingsmomentum. Net als vroeger zullen Griekse politici hun economie aan de praat proberen te houden met eindeloze cycli van devaluatie en inflatie en echte maatregelen uitstellen. De Griekse bevolking verdient beter.

Toch is een Griekse exit niet denkbeeldig. Er zijn wederom problemen gerezen bij de voortgangscontrole door de trojka van EU/ECB/IMF en het lijkt erop dat Griekenland haar doelstelling voor het begrotingstekort niet gaat halen. Het rigide vasthouden aan begrotingsdoelstellingen (zeker die voor 2011) lijkt mij echter niet wenselijk. De economische omgeving is dit jaar verslechtert en dat zal ook zijn weerslag op de Griekse overheidsfinancien hebben. In plaats van naar de uitkomst zal de trojka vooral naar de acties moeten kijken. Heeft de Griekse regering de goede dingen gedaan? Is de benodigde wetgeving aangenomen? Wordt de uitvoering voortvarend ter hand genomen? Zijn politici bereidwillig om in eigen vlees te snijden en maatregelen te nemen die ten koste gaan van hun eigen vrienden? Of gaat het hele proces gepaard met vertragingstactieken en politieke spelletjes?

Kortom, is een gebrek aan voortgang te wijten aan overmacht of onwil? In eerste geval verdient Griekenland nog steeds onze steun. Maar als het onwil is, dan valt voortdurende steun niet meer te verantwoorden jegens de belastingbetaler en is een exit onontkoombaar. In beide gevallen krijgt Griekenland een financieel-economisch beleid dat past bij de kwaliteit van haar politieke elite.

Advertenties
  1. Daniel Mulder (oud student in 2000 - 2001 Nyenrode)
    6 september 2011 om 12:52 pm

    Waarom zijn het steeds de oud politici en de economen die oplossingen aandragen in plaats van de zittende politici? Ik zie twee kenmerken van deze crisis:
    1. Elk land heeft zijn eigen problemen die een andere aanpak vereisen. Belgie heeft een acceptabele schuld maar geen regering die het begrotingstekort aan kan pakken. Spanje heeft een enorme werkloosheid, dus mist de motor voor de economie, Griekenland heeft een enorme schuld en had onbetrouwbare cijfers. Italie heeft van alles wat. Dit vergt een andere aanpak per land van de crisis.
    2. Het tweede kenmerk van de crisis is dat ik mis niet alleen de politieke wil om het op te lossen, ik mis totaal een politieke discussie waar de huidige leiders een oplossing zoeken. Normaal gesproken verwacht je twee verschillende opvattingen hoe de crisis te lijf moet worden gegaan en een breed politiek debat. Het is akelig stil vaak en er wordt pas geld ergens naar toe gegooid als het al te laat is. Kunnen we zeggen dat alleen Ierland succesvol gered is?
    Daarom vraag ik me af of een gecontroleerd default (wat gedeeltelijk eigenlijk al gebeurd is) niet de enige uitweg is voor Griekenland, met of zonder invoering van de Drachme. Want blijft de Europese politiek alleen reactief in plaats van proactief maatregelen nemen dan blijven Griekenland en andere landen een speelbal van de financiele markten?

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s